تبلیغات
دانشجویان علوم آزمایشگاهی دانشگاه تهران ورودی 90

واقعه كربلا و روز عاشورا موضوعی است كه از زمان وقوع آن تاكنون همواره دیدگاه ها و نظرات انسانها از هر مذهب و مسلكی را به دنبال داشته و همگان متفق القول هستند كه همانند این واقعه هرگز اتفاق نیافتده است

 

هر كس واقعه كربلا و آن چه را كه در روز عاشورا اتفاق افتاد بخواند، یا از زبان كسی بشنود، به طور حتم از آن چه بر امام حسین (ع) و اهل بیت و اصحاب او وارد شده، عمیقا محزون و متاثر خواهد شد.
از این رو بار سفر برمی بندد وبه سوی آن حضرت سفری باطنی و معنوی می كند و به او جذب شده و با او همدردی و همدلی می كند.
اندیشمندان در طول تاریخ به عاشورا و كربلا همواره توجه خاص داشته و پیرامون آن نظرات گوناگونی ارایه كرده اند كه در این نوشتار برآنیم تا گوشه ای از اندیشه های آنان را بازگو كنیم.

* "فرایاستارك" نویسنده انگلیسی، از جمله اندیشمندانی است كه پیرامون واقعه عاشورا در كتاب معروف خود "صور بغدادی" فصل كوچكی را به این مساله اختصاص داده است.
او در ابتدای این فصل می گوید: "شیعه در تمام عالم اسلامی، یاد حسین و مقتل او را زنده می كند و در دهه اول محرم به طور علنی این مطلب را دنبال می نماید و حزن و اندوه چنان بر آنان مستولی می شود كه در روز آخر هیاتهای عزاداری به راه انداخته و عزاداری می كنند."
او همچنین در فصلی مستقل و به طور مفصل درباره "نجف اشرف" در همان كتاب می گوید: "و درمسافتی نه چندان طولانی از این بقعه، فرزندش حسین(ع) در طرف بادیه رسید. او اسبش را حركت و جولان داد تا در سرزمین كربلا فرود آمد و در همان مكان خیمه زد. در حالی كه دشمنانش او را احاطه كرده و راههای آب را بر او مسدود كرده بودند. و همیشه تفصیلات این وقایع واضح و آشكار تا به امروز در افكار مردم بوده است.
امكان استفاده و زیارت از این شهرهای مقدس وجود ندارد مگر با اطلاع و آگاهی از این واقعه زیرا واقعه مصیبت بار حسین(ع) بر هر موجودی نفوذ كرده تا به حدی كه به ریشه ها رسیده است و این واقعه از جمله قصه های نادری است كه انسان با خواندن آن نمی تواند جلوی گریه خود را بگیرد."

* "پرفسور ادوارد براون" مستشرق معروف نیز درباره مصیبت امام حسین(ع) در كربلا می گوید: "یادآوری واقعه كربلا كه در آن سبط رسول بعد از تحمل آزار و عطش به شهادت رسید كافی است تا در سردترین و سست ترین افراد اثر گذارد و حتی كسانی را كه به امور حماسی و حزن آور اعتنا و توجهی ندارند به خود آورده و روح آنان را به مدارج كمال بالا برد، به حدی كه درد و مرگ برای آنان چیزی بی ارزش و سست شود."
او همچنین می گوید: "آیا قلبی پیدا می شود كه وقتی درباره كربلا سخنی به گوش او می رسد، مالامال حزن و اندوه نگردد، حتی غیر مسلمانان هم نمی توانند پاكی روحی را كه این جنگ اسلامی در برداشت انكار كنند."

* "چارلز دیكنز" نویسنده انگلیسی نیز درباره قیام عاشورا اینگونه می نویسد: "اگر مقصود حسین (ع) جنگ در راه خواسته های دنیوی خود بود، من نمی فهمم چرا خواهران و كودكانش را همراه خود برد، پس عقل چنین حكم می كند كه او به خاطر اسلام فداكاری خویش را انجام داد."

* "توماس ماساریك" نیز در مقایسه ای بین امام حسین (ع) و حضرت عیسی(ع) می گوید: "مصایب مسیح نسبت به مصایب حسین (ع) مانند پر كاهی است در برابر كوهی بزرگ."

* "جستیس آ.راسل" شاعر انگلیسی نیز منظره غم انگیز عاشورا را چنین ترسیم می كند: "آنها دهان مبارك امام را باچوبهای خود نواختند.ای پیكری كه زیر سم اسبان لگدكوب شدی! تو همان بدنی بودی كه بینندگان را مسحور می ساختی.
خونی كه از رگهای مباركت ریخته و خشك شده، معجونی آسمانی است كه تاكنون هیچ سم اسبی با چنین رنگ الهی رنگ نشده است.
ای زمین برهنه و بایر كربلا كه در روی تو نه علفی است و نه چمنی! برای ابد آهنگ حزن و آه بر تو پوشیده باد چون كه در سرزمین تو بدن پاره پاره مقدس پسر فاطمه افتاده است آن كه روح خویش را به خداوند تقدیم نمود."
* "نیبلت" نیز در ترسیم شب عاشورا چنین می نویسد: "آن شب، هنگامی كه آتش اردوها در اطراف او در بیابان شعله می زد، امام پیروانش را جمع كرد و در یك سخنرانی طولانی فرمود: كسانی كه با من بمانند فردا شهید خواهند شد.
سپس عمل بسیار زیبایی انجام داد كه نشانه آگاهی كامل او از ضعف بشری و قدرت روح فداكاری وی و علامت قلب رئوف آن بزرگوار بود.
به پیروان خود فرمود: هر كس جرات و قوت ایستادگی و شهادت را در خود نمی بیند در تاریكی به طور ناشناس و بدون خجالت برود.
صبح روز عاشورا كه ابرهای ارغوانی در آسمان شرق جمع می شد،
۷۲نفر با ایمان دور امام را گرفتند و همگی آماده مرگ و شهادت بودند."

* "گیبون" مورخ انگلیسی نیز پیرامون واقعه عاشورا می نویسد: "با آن كه مدتی از واقعه كربلا گذشته و ما هم با صاحب واقعه هم وطن نیستیم، مع ذلك مشقات و مشكلاتی را كه امام حسین (ع) تحمل نمود احساسات سنگدل ترین خواننده را برمی انگیزد، چنان كه یك نوع عطوفت و مهربانی نسبت به آن حضرت در خود می یابد."

* "موریس دوكبری" مورخ آمریكایی درباره عزاداری واقعه عاشورا نیز می نویسد: "اگر تاریخ نویسان ما حقیقت روز عاشورا را درك می كردند، این عزاداری را غیر عادی نمی پنداشتند.
پیروان حسین (ع) به واسطه عزاداری برای امام خود می دانند كه نباید زیر بار ذلت، پستی و سلطه استعمار بروند، زیرا شعار امام و پیشوای آنان تن ندادن به ظلم و ستم بود.
حسین (ع) در راه شرف، ناموس، مردم، بزرگی مقام و مرتبه اسلام، از جان و مال و فرزند گذشت و زیر بار استعمار و ماجراجویی یزید نرفت. پس بیایید ما هم شیوه او را سرمشق خود قرار داده و از ظلم یزید و یزیدیان و بیگانگان خلاصی یابیم و مرگ با عزت را بر زندگی با ذلت ترجیح دهیم. و این است خلاصه تعالیم اسلام.
ملتی كه از گهواره تا گور تعالیمش این چنین است پیداست كه دارای چه مقام و مرتبه ای خواهد بود. چنین ملتی دارای هر گونه شرف و افتخار است، چون همه افراد آن سرباز حقیقت و عزت و شرف است."

* "بولس سلامه" شاعر مسیحی نیز می گوید: "شبهایی كه بیدار بودم و با درد و رنج می گذراندم و افكار و تخیلاتم مرا به یاد گذشتگان می كشاند و در تاریخ گذشته دو شهید بزرگ امام علی (ع) و سپس امام حسین (ع) سیر می كردم، یك بار برای مدتی طولانی به جهت علاقه ای كه به آن دو بزرگوار داشتم گریستم و سپس شعر علی و حسین را سرودم."

* "گابریل دانكیری" نیز درباره وحشی گری سپاه یزید می گوید: "سربازان یزید در آن روز "عاشورا" چنان وحشی گری از خود نشان دادند كه تا آن روز كسی نظیر آن را به خاطر نداشت.
آنها حتی به كودكان شیرخوار و خردسال هم رحم نكردند و سر خونین حسین(ع) را به دمشق بردند و یزید پنداشت كه دیگر با این پیروزی خواهد توانست از دنیا لذت ببرد. اما خاطره آن هر سال و تا به امروز، در میان سیل اشك و نوحه خوانی ها و مرثیه ها تجدید می گردد."

* "جرج جرداق" نویسنده و محقق مسیحی می نویسد: "یزید وارث همه بدیهای اسلاف خود بود و از آنها نیز فزون داشت. از هر نوع شرارت و فساد و اعمال شیطانی كه دیگر مردان بدكار و بی آبرو داشتند، یزید بهره مند بود... كسی از اخلاق انسانی بی بهره تر از یزید نبود... و در مقابل، هیچ كس در خلق انسانی كاملتر از حسین بن علی (ع) نبود، كه در آن واقعه شهید شد.
در یزید همه صفات زشت و ننگین و ریاست طلبی و سودجویی و خونریزی و بی ارادگی وجود داشت. و در طرف مقابل یعنی فرزندان علی (ع) همه صفات عالی و ستوده انسانی، از قبیل خلق كریم و شجاعت و آزادگی و شهادت، به كمال معنا وجود داشت."

* "دكتر ژوزف" مورخ فرانسوی نیز چنین می گوید: "شیعیان در ایام عزاداری به ذكر مصیبت و گوش فرا دادن به مصایب حسین (ع) می پردازند، و می كوشند كه فضایل خاندان نبوت و رنجهای آنان را به نیكوترین وجهی بیان كنند."

* "كلودین رولو" مفسر روزنامه لوموند، درباره امام حسین (ع) و واقعه عاشورا می نویسد: "شیعیان هر سال در ماه محرم به تذكر واقعه كربلا و مصیبت امام حسین (ع) كه نمادی از دلیری، عدالت علیه تجسم پلیدی و نیروی شقاوت است، می پردازند و ستمكاران عصر را به یزید و اشقیا تشبیه می كنند."
* "مهاتما گاندی"، معمار استقلال هند و رهبر ملی مردم این كشور برای آزادی هندوستان از سلطه انگلستان نیز پیرامون امام حسین (ع) و واقعه كربلا می گوید: "من برای مردم هند چیز تازه ای نیاوردم، فقط نتیجه ای را كه از مطالب و تحقیقاتم درباره تاریخ زندگی قهرمان كربلا به دست آورده ام، ارمغان ملت هند كردم.
اگر بخواهیم هند را نجات دهیم واجب است همان راهی را بپیماییم كه حسین بن علی پیمود."

* "ساور جینی ناید" شاعر هندی، عزاداری عزاداران حسینی را در هر سال موجب زنده نگه داشتن واقعه جانسوز كربلا می داند و قیام حسینی را استوار نمودن دین بزرگ حضرت محمد (ص) ذكر می كند كه امام حسین(ع) عشق نهایی خود به خدا را با شهادتش ثابت كرد.
او می گوید: "شب شهادت حسین (ع) مریدانش با پیراهنهای سیاه و پای برهنه با چشمان اشك بار به یاد واقعه جانسوز دور هم جمع شده با بیان اتفاقات آن واقعه سراپا می گویند: حسین...
"ای حسین! چرا هزاران هزار دوست تو این طور اشك می ریزند؟ای مقدس عالی مقام! آیا اینها برای فداكاری بی نظیر تو نیست؟ زیرا پرچم دین بزرگ پیامبر (محمد (ص) را برافراشتی و در مقابل شگفتی جهانیان عشق عجیب خود را به خدا ثابت كردی."

* "ایرونیك" مورخ آمریكایی می گوید: "كشته شدن حسین (ع) سرگذشتی است كه به علت ناگواری و هولناكی آن واقعه، دوست ندارم سخن را در موردش طولانی كنم زیرا در اسلام كاری زشت تر از آن به وقوع نپیوسته است.
اگر چه كشته شدن امیرمومنان (ع) مصیبت بسیار بزرگی به شمار می آمد، لیكن سرگذشت حسین (ع) كشتار فجیع و مثله كردن و اسارت را دربرداشت كه از شنیدن آن بدن انسان به لرزه می افتد زیرا كه از مشهورترین مصیبت هاست."
* "ماربین" محقق آلمانی می گوید: "حسین تنها كسی است كه در
۱۴قرن پیش در برابر حكومت جور و ظلم قد علم كرد.او اول شخص سیاستمداری بود كه تا به امروز احدی چنین سیاست موثری را اختیار ننموده است. حسین (ع) شعار همیشگی را سر می داد كه من در راه حق و حقیقت كشته می شوم ولی دست به ناحق نمی دهم...
"حسین (ع) دید حركات بنی امیه كه سلطنت مطلقه داشتند و دستورات اسلام را پایمال می كردند نزدیك است پایه های استوار و مستحكم اسلام را در هم بریزد و اگر بیش از این مسامحه كند، نام و نشانی از اسلام و مسلمین باقی نخواهد ماند، لذا تصمیم گرفت تا در برابر حكومت ظلم و جور بایستد..." ماربین می افزاید: حسین (ع) با قربانی كردن عزیزترین افراد خود و با اثبات مظلومیت و حقانیت خود، درس فداكاری و جانبازی به جهانیان آموخت و نام اسلامیان را در تاریخ ثبت و در عالم بلندآوازه ساخت. اگرچنین حادثه جانگدازی پدید نیامده بود ، قطعا اسلام و اسلامیان محو و نابود می گردیدند."
* "جرجی زیدان" نیز درباره امام حسین(ع) می نویسد: "منظره سر بریده حسین (ع) همه را متاثر و محزون ساخت... وقتی چشمان یزید به سر بریده افتاد، سر تا پا بلرزید و دانست چه عمل فجیعی مرتكب شده است."

* "نیكلسون" نیز پیرامون واقعه كربلا چنین می نویسد: "حادثه كربلا مایه پشیمانی و تاسف امویان شد، زیرا این واقعه شیعیان را متحد كرد و برای انتقام خون حسین (ع) هم صدا شدند."

نوشته شده در دوشنبه 1391/08/29 ، ساعت 11:36 توسط عباس منصورقناعی
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

سلام به همه بازدید کننده های محترم. این وبلاگ بچه های علوم آزمایشگاهی دانشگاه تهران ورودی 90 هست.
اینجا رو متعلق به خودتون بدونید و ما خیلی خوشحال میشیم از نظرات همه شما استفاده کنیم. از اینکه با ما همراهید بی نهایت مسروریم.
آمار سایت
تعداد نویسندگان : 14 نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
فروش بک لینک طراحی سایت